10 000 m op zaterdag 25 oktober 2008
LOPEN IN DE HERFSTZON
Prachtig herfstweer voor een winteractiviteit: we waanden ons even in de lente, neen, niet in de zomer want daarvoor lagen de temperaturen toch iets te laag. Met deze openingszin is meteen ook weer duidelijk waarom lopen een sport is voor alle seizoenen.
Om 8u30 tekenden de eerste atleten al present aan de inschrijvingstafel. Twee trouwe Flac-deelnemers, Mike en Joost, legden elkaar al verbaal het vuur aan de schenen. Ook op de piste zouden ze hun twist verder zetten, zij het dan met atletische prestaties.
Net toen we alle optekenbladen hadden verdeeld tussen de vele helpers (en ze waren weer massaal afgezakt, waarvoor dank), stormde Johny Waelkens nog binnen. Hij kreeg het borstnummer 20 opgespeld.
Van bij de start zonderden de favorieten Kristof Vandewalle en Johan Seynaeve zich onmiddellijk af van de rest. Kristof zou het uiteindelijk halen, wat ook volledig binnen de verwachtingen lag.
Steven Cossement, een Gavertrimmer, liep een zeer sterke 10 kilometer . Het leed rond zijn blessures is blijkbaar geleden en de tijden zien er opnieuw stukken beter uit. Hij werd derde en was daar duidelijk tevreden mee. Hij kon nog net voor een sterke Joost Dobbels blijven, die zijn clubgenoot Mike Defour op zijn beurt het nakijken gaf. Mike was trouwens zeer tevreden met zijn tijd. Onder de 40 minuten was zijn doel en dat had hij ruimschoots bereikt.
Het was wachten tot plaats 6 om de eerste Ivacer over de streep te zien flaneren. Dominique Pattyn, in voorbereiding voor de marathon van Lanzarote, was de laatste atleet die onder de 40 minuten-grens arriveerde. Hij had prachtig haaswerk geleverd voor Mike.
In de achterhoede bevonden zich ook twee dames: Andrea Vandenberghe en Veerle Maertens. Andrea is de dame met de lange adem bij Ivac en ze eindigde traditiegetrouw als eerste. Veerle ging lange tijd mee met haar rivale en de hazen Benny, Pieter en Patrick. Ze zou uiteindelijk maar één minuutje bonus geven aan de aankomst.
De laatst ingeschreven deelnemer ontkrachtte het spreekwoord “de laatsten zullen de eersten zijn”, want hij eindigde met grote achterstand. Maar hij had een geldig excuus. Wie aandachtig keek, zag dat onze cowboy voortdurend liep met een gefixeerde linkerarm. Een operatie aan de schouder belette hem om zijn normaal tempo aan te nemen. Geen sinecure om met één arm een tien kilometer af te leggen. De officials bleven hem ronde na ronde aanmoedigen en zijn vriend Patrick Decoster vergezelde hem nog tijdens de finale ronden. Waarmee Ivac nogmaals bewijst dat de laatsten evenveel aandacht verdienen als de eersten. Allemaal gelijk voor de wet!
Dat is niet het geval in de tombola. Freddy Wallaert en Werner Vanderhaeghe waren de enigen die met een klein prijsje huiswaarts konden keren. Alle anderen moesten het stellen met een gratis sportdrankje en 10 superivacerpunten. Maar we hoorden niemand klagen….! Tot de volgende keer.
De secretaris.